„Dziecięce” rodzaje łysienia

Przyczyny łysienia

Dzisiaj obiecana druga część wyliczanki. Pierwszą  możecie przeczytać tutaj. Jak zresztą tam wspomniałem, będzie o łysieniu u dzieci. Problem wypadania włosów nie dotyczy przecież tylko nas dorosłych.

Generalnie rzecz biorąc, jeśli przejrzy się blogi, czy fora internetowe gdzie przewija się temat „dziecko i jego włosy”, to zauważymy, że budzi on sporo emocji. Wiele też na takich stronach wzajemnie wykluczających się informacji, bardzo często przyjmujących formę „słyszałam/słyszałem, że”. Nie o tym tutaj chcę napisać, ale jednak rzuciło mi się to w oczy.

dzieci

Dzieci łysieją, bo…

Zanim o najczęściej występujących typach utraty włosów, to jeszcze mały „wtręt”. Pierwsze nasze łysienie w życiu to zwykle czas po 5 miesiącach od urodzenia. Wtedy to tracimy włosy płodowe. Sam proces ich utraty może przebiegać w bardzo różny sposób. Często budzi on zdenerwowanie u rodziców (np. u dziecka pojawiają się nieregularne łyse plamy). Różny też może być czas jego trwania.

Łysienie plackowate, to jeden z częściej występujących typów utraty włosów, właśnie u dzieci. Charakteryzuje się ono plackami na głowie pozbawionymi owłosienia. Głównie pojawiają się w okolicach czołowo – skroniowych. Problem z łysieniem plackowatym polega na tym, że nie do końca znamy jego bezpośrednią przyczynę. Mogą to być predyspozycje genetyczne. Wskazywane są też czynniki związane ze układem nerwowym ( u dorosłych na ten przykład, bardzo często stres prowadzi do łysienia plackowatego).

Jeszcze groźniejszą przyczyna tego typu utraty włosów są choroby (często określane też jako zjawiska) autoimmunologiczne. W tym wypadku łysienie jest zwykle dolegliwością współwystępującą. Te choroby to między innymi Hashimoto, toczeń rumieniowaty i bielactwo. Leczenie w przypadku łysienia plackowatego bywa mówiąc delikatnie różne i często niestandardowe. O tym myślę, że kiedyś parę zdań się tutaj pojawi

Hypotrichosis simplex

To jednostka chorobowa diagnozowana właśnie w dzieciństwie. Włosy u dziecka, które na nią cierpi, często są rzadkie. W czasie dzieciństwa zwykle stają się one grube. Mogą być też szorstkie w dotyku. Łysienie ( i to zwykle całkowite) następuje w okolicach 20 roku życia. Ta jednostka chorobowa jest dziedziczona. Przyczyną tak akurat wyglądających włosów są pewne nieprawidłowości, które niejako blokują proces wzrostu.

Jest jest jeszcze jeden typ utraty włosów charakterystyczny dla okresu dziecięcego, ale nie będę się nad nim tutaj specjalnie rozwodził. Opisywałem go już w pierwszej części tej krótkiej serii o rodzajach łysienia. Mowa o Trichotillomanii.

Dodaj komentarz