Chorobliwe wyrywanie włosów

Przyczyny łysienia

O tym, że przyczyny łysienia mogą być różne na pewno stali czytelnicy bloga wiedzą doskonale. Jednak niektóre z nich mogą wywoływać u osób postronnych uczucie zniesmaczenia, obrzydzenia, a w skrajnych przypadkach uczucia strachu. To ostatnie nabiera szczególnego znaczenia w przypadku przyczyny, którą chciałem opisać dzisiaj.

I wbrew pozorom ma sens to co napisałem. Trichotillomania – która jest głównym bohaterem dzisiejszego wpisu – to choroba, która charakteryzuje się niekontrolowanym wyrywaniem włosów. Pojawia się ona najczęściej w wieku dziecięcym, stąd wspomniane przeze mnie uczucie strachu, bo trichotillomania nie rozróżnia pory dnia, ani miejsca dlatego też może się zdarzyć na przykład w szkole. Jako, że pojawią się w okolicach 6 roku życia, to chyba jasne stało się moje stwierdzenie, kto był dzieckiem, albo ma takowe wie dokładnie co się zazwyczaj dzieje z pociechą, która spotyka sytuację odbiegającą od normy

Czym jest Trichotillomania

Fachowo określa się to schorzenie jako „zaburzenie obsesyjno – kompulsywne”. Największy odsetek osób chorych jest między 12 a 14 rokiem życia. Aczkolwiek nie jest to regułą. Jak wspomniałem może pojawić u 6- latków (ale i wcześniej), ale często dotyka osoby starsze. Szacuje się, że dotyka ono nawet 5% populacji. Ogromna ilość chorych to kobiety (nawet (90%). Często trichotillomanię wiążę się z depresją, oraz z tak zwanym zespołem Tourette’a.

Wystąpienie objawów specjaliści wiążą z traumatycznymi przeżyciami. Jednocześnie badania wykazały, że schorzenie to ma podłoże biologiczne. Dodatkowo w 2006 roku odkryto gen, a w zasadzie dwie jego mutacje, które mają wpływ na tę chorobę ( nazwa genu: SLITRK1). Czyli jeśli takich zaburzeń brak, to trichotillomania nie występuje i to w zasadzie podsumowanie odkrycia, bo niespecjalnie widzę sens w przytaczaniu dość rozległego tłumaczenia badań i jego efektów. Moim zdaniem dużo ciekawsze jest zrozumienie co daje osobom chorym samo wyrywanie włosów. Najczęściej wymienianymi uczuciami są uspokojenie, wyciszenie, zagłuszenie bólu emocjonalnego. W dłuższej perspektywie jednak zostają one zastąpione przez wstyd, ale i pewne zażenowanie,a także chęć ukrywania ubytków we włosach.

Leczenie choroby

Stosuje się dwie uzupełniające metody leczenia. Z jednej strony stosuje się psychoterapię,a z drugiej leki farmakologiczne. W tym drugim wypadku najczęściej używa się tak zwanych SSRI (po polsku: serotoniny). Jednak najlepsze efekty daje zastosowanie terapii behawioralno – poznawczej. Ważne jest też przełamanie pewnego strachu przed reakcją otoczenia. Osoby chore na trichotillomanię często boją się reakcji osób, tak rodziny, jak i przypadkowo spotkanych. Ubytki włosów często dotyczą nie tylko głowy.

One thought on “Chorobliwe wyrywanie włosów

  • Jak byłam w podstawówce mieliśmy dziewczynę, która właśnie wyrywała sobie włosy. I to nie tak jak ta pani na zdjęciu, a dosłownie łapała włosy w garść i wydzierała Straszna sprawa. Nikt nie wiedział dlaczego, też dlatego, że byliśmy po prostu dzieciakami i nie pojmowaliśmy pewnych rzeczy. Było to po prostu przerażające.Gdy tylko się zdenerwowała, gdy dostała gorszą ocenę- trwała włosy. Dopiero jak dorosłam zdałam sobie sprawę z tego, czemu, po co ona to robiła. Ja pamiętam, że były u niej w domu jakieś problemy i to pewnie dlatego.
    Jeśli ktoś kiedyś zobaczy taki obrazek w gronie znajomych, dzieci znajomych itd, nie przechodźcie obojętnie. Często osoby z zewnątrz, a nie rodzice widzą takie problemy.

Dodaj komentarz